Ύστερα από τόσα χρόνια συνεχής ενασχόληση με το χώρο της ψυχολογίας συνειδητοποίησα ότι με την έννοια «θεραπεία» δεν συμφωνώ. Η ετυμολογία της έννοιας είναι «αυτός που παρέχει ιατρική περίθαλψη». Εγώ δεν κάνω αυτό.

Αυτό που κάνω είναι να ακούω τον συνομιλητή μου με προσοχή, ενδιαφέρον και αφοσίωση. Ο κάθε άνθρωπος αντιλαμβάνεται και βιώνει τη ζωή με ένα μοναδικό και διαφορετικό τρόπο, και αυτό είναι το σημαντικό, να αναδειχτείη μοναδικότητα.

Θεωρώ ότι ορισμένοι άνθρωποι δεν έχουν αναπτύξει την συμπεριφορά τους στο βαθμό που θα τους αποφέρει την επιθυμητή ικανοποίηση. Για αυτό το λόγο στη συνεδρία εστιάζω στην ανάπτυξη της προσωπικότητας αξιοποιώντας την ενσυναίσθηση και την αναγνώριση των θετικών
χαρακτηριστικών που ήδη διαθέτει ο άνθρωπος.

Ο κάθε άνθρωπος έχει μέσα του δύο πυρηνικές πλευρές, την θετική και την αρνητική ή αλλιώς τη θετική σκέψη και την αρνητική σκέψη. Η κάθε πλευρά δημιουργεί και τα αντίστοιχα συναισθήματα τα οποία με τη σειρά τους δημιουργούν μία συμπεριφορά. Ένα θετικό και ενθαρρυντικό περιβάλλον
αυτόματα παροτρύνει τον άνθρωπο να δράσει και να πάρει δύναμη.

Η διεύρυνση της θετικής σκέψης είναι αυτή που αποφέρει τη χαρά, την ικανοποίηση, την ηρεμία και σε τελική ανάλυση την ευτυχία.