Εκτός από τα παιχνίδια που παίζουν τα παιδιά, ατομικά και ομαδικά παιχνίδια παίζουν και οι βιολογικά ενήλικες άνθρωποι. Είναι διαφορετικού τύπου, είναι ομαδικά και ως στόχο έχουν να αποκομίσουν κάτι που τους ωφελεί. Τα παιχνίδια αυτά είναι γνωστά ως χειρισμοί ή χειριστικές συμπεριφορές.

Η κάθε χειριστική συμπεριφορά κρύβει έναν μη αρθρωμένο λόγο ο οποίος εκφράζεται μέσω της ανάγκης που βρίσκεται πίσω από τη συμπεριφορά. Οι ενήλικες που έχουν την τάση να επιλέγουν αυτού του είδους την συνδιαλλαγή, συνήθως διακυβεύονται από ντροπή, ενοχή, θυμό, ζήλια και συναισθήματα μειονεξίας. Αντίθετα αποφεύγουν την ευθύτητα, την ειλικρίνεια, την αυθεντικότητα και την βλεμματική επαφή.

Τα παιχνίδια αυτά  ξεδιπλώνονται από ανθρώπους που έχουν μια ιδιαίτερη οικειότητα σε αυτόν τον τρόπο έκφρασης. ο οποίος με τη σειρά του προκαλεί παρεξηγήσεις και εντάσεις λόγω της έλλειψης σαφήνειας.

Ένα παράδειγμα θα φωτίσει περισσότερο την έννοια της χειριστικής συμπεριφοράς.

Ας φανταστούμε ότι μία γυναίκα θέλει από τον σύντροφό της περισσότερη προσοχή ή φροντίδα και φοβάται ή αισθάνεται αμηχανία και δεν παίρνει την πρωτοβουλία να πάει η ίδια να του μιλήσει. Ας πούμε επίσης ότι η γυναίκα αυτή είναι 33 χρονών και ο άντρας 37. Οπότε η γυναίκα αρχίζει και σκαρφίζεται έναν τρόπο που δίχως λόγια και δίχως να εκτεθεί να μεταφέρει την ανάγκη της με έναν μη λεκτικό τρόπο. Η γυναίκα αρχίζει και προκαλεί τον άντρα φλερτάροντας με κοινούς γνωστούς με την προσδοκία ότι ο άντρας θα ζηλέψει και θα κινητοποιηθεί είτε ρωτώντας την «τι τρέχει» είτε έχοντας περισσότερο τα μάτια του πάνω της. Η γυναίκα στην προκειμένη περίπτωση έχει μεταδώσει στον άντρα (αν κινητοποιηθεί) τα δικά της συναισθήματα και έχει την ανάγκη για προσκόλληση και προσοχή, γιατί νοιώθει ανασφάλεια.

Αν ο άντρας ασχοληθεί με αυτά τα καμώματα η γυναίκα αισθάνεται ότι έχει καταφέρει δίχως «κόπο» να πάρει αυτό που θέλει. Αν δεν δώσει σημασία ο άντρας στην πρόκληση αυτή πολύ πιθανόν η γυναίκα να θυμώσει και να κάνει το παιχνίδι εντονότερο. Αν πάλι ο άντρας παραπλανηθεί από τη χειριστική συμπεριφορά της συντρόφου του τότε η σύντροφος θα εκλάβει την κινητοποίηση αυτή ως επίτευγμα της και θα συνεχίσει να εκφράζει τις ανάγκες της με αντίστοιχες συμπεριφορές. Μία τέτοια σχέση προάγει τον έλεγχο και την επιβεβαίωση και όχι την ειλικρινή επικοινωνία μεταξύ του ζευγαριού και πολύ πιθανόν να ναυαγήσει σύντομα καθώς κάποια στιγμή ο άντρας θα αντιληφθεί το παιχνίδι που παίζει η σύντροφός του. Αν ο άντρας επιλέξει να συζητήσει αυτό που νοιώθει ότι γίνεται στη σχέση τους η γυναίκα το πιθανότερο είναι να το αρνηθεί επειδή ντρέπεται να παραδεχτεί το δόλο της και επειδή παράλληλα κρίνει τον εαυτό της για αυτό που κάνει, αισθάνεται ένοχη δηλαδή και θυμωμένη με τον εαυτό της.

Αντίστοιχες συμπεριφορές υπάρχουν σε κάθε σχέση μέχρι να αισθανθεί ασφάλεια και εμπιστοσύνη το ζευγάρι μεταξύ του. Οι περισσότεροι άνθρωποι δυσκολεύονται να εκφράσουν την σκέψη τους και το συναίσθημά τους στον άλλον με αποτέλεσμα να δημιουργούνται θολούρες και η σχέση να βαραίνει.Είναι δύσκολο έως ακατόρθωτο να δημιουργηθεί κάποια ουσιαστική σχέση όταν απουσιάζουν αυτά τα δύο στοιχεία. Στην περίπτωση που ο ένας κάνει πρώτος το βήμα να μοιραστεί κάτι προσωπικό του,παροτρύνει και τον άλλον να κάνει το ίδιο. Η απουσία της κριτικής διευκολύνει την συγκεκριμένη συνθήκη να γονιμοποιηθεί.

Τα περισσότερα προβλήματα που δημιουργούνται στις φιλικές και ερωτικές σχέσεις έχουν ως παρονομαστή την έλλειψη της ειλικρινής επικοινωνίας.