Αναζήτηση

Συναισθηματικές Δυσκολίες

Αναποφασιστικότητα, μία εστία σύγχησης

Πόσες και πόσες φορές δεν έχει βρεθεί ο καθένας από εμάς λίγο ή πολύ σε ένα συμβολικό σταυροδρόμι,έχοντας τον ενδοιασμό που να πάει, τι να αποφασίσει...

« χμμ... να πάω προς τα εκεί ή προς την άλλην...» ή « καλύτερα να το σκεφτώ....»

Σε τέτοιες στιγμές οι σκέψεις τρέχουν και μάλιστα τόσο γρήγορα που πολλές φορές είναι δύσκολο να τις αναγνωρίσει ο άνθρωπος. Η διαδικασία αυτή προάγει το άγχος, την αμφιβολία, τη θολούρα και τη χαμηλή αυτοεκτίμηση. Δίχως να γίνει αντιληπτό ο άνθρωπος που βρίσκεται στη θέση αυτή μπαίνει σε μία παθητική στάση η οποία διακατέχεται από αναποφασιστηκότητα.

Ορισμένοι άνθρωποι έχουν την τάση και την ανάγκη παράλληλα να αποσύρονται στον εαυτό τους για να βάλουν τις σκέψεις τους σε μία τάξη. Η ενέργεια που καταναλώνεται με τις σκεπτομορφές αυτές είναι αρκετή, τόση που αρκεί να αισθανθεί κάποιος μέχρι και κούραση. Η αναποφασιστικότητα εμπεριέχει ένα δισταγμό για πρωτοβουλία, για δράση δηλαδή. Η δράση όπως είναι γνωστό προυποθέτει, επιλογή στόχου και ευθύνη η οποία με τη σειρά της καλωσορίζει τη συνέπεια που της αντιστοιχεί.

Πολλοί άνθρωποι είναι μπολιασμένοι με την πυρηνική πεποίθηση ότι δεν είναι ικανοί να αναλάβουν την ευθύνη της ζωής τους και για αυτό μηχανικά, μέσω της αναβλητικότητας διαιωνίζουν έναν φαύλο κύκλο. Μία εύστοχη παρομοίωση του φαύλου κύκλου είναι το χαμστεράκι που τρέχει σε ένα τροχό μέσα στο κλουβί του. Σηματοδοτεί την επανάληψη η οποία με το πέρασμα του χρόνου γίνεται συνήθεια.


Για να μπορέσει κάποιος να ξεπεράσει την αναποφασιστικότητα χρειάζεται να δώσει λίγο χρόνο και χώρο κατ επέκταση  στις σκέψεις του. Να τις αναγνωρίσει καταρχάς, να αναλογιστεί ποιες είναι ωφέλιμες και ποιες όχι, να εστιάσει στην αίσθηση ή το συναίσθημα που  προκαλεί η κάθε σκέψη και τέλος να αποφασίσει.


Επίσης είναι απαραίτητο να γνωρίζει ο άνθρωπος ότι κάποιες φορές η δράση του να μη φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα και να βιώσει ματαίωση ή αποτυχία.Και αυτό είναι μέσα στο πρόγραμμα, άλλωστε οι περισσότεροι άνθρωποι μαθαίνουν μέσα από τα λάθη τους, αποκτούν περισσότερη εμπειρία όπως τα παρατηρούν. Άλλοι άνθρωποι βέβαια τα λάθη ή την αποτυχία την βιώνουν με βαρύτερο τρόπο, αυτό σημαίνει ότι κάπου και με κάποιον τρόπο στο παρελθόν τους μάθανε ότι τα λάθη δεν είναι αποδεκτά ή ότι κάθε φορά που έκαναν λάθος λάμβαναν κριτική. Η επαναλαμβανόμενη κριτική δυσκολεύει τον άνθρωπο να αποδεχτεί και να παρατηρήσει το λάθος του και ως συνέπεια έχει να το ενοχοποιεί. Αυτό το ασυνείδητο μάθημα που αποστηθίζει ένας άνθρωπος του δημιουργεί την αναποφασιστηκότητα στην ενήλικη ζωή.

Σε μία αυθεντική Ψυχοθεραπευτική σχέση ο άνθρωπος σε σύντομο χρονικό διάστημα αρχίζει να επαναπροσδιορίζει την αντίληψη του και να διαμορφώνει ένα νέο τρόπο δράσης που του αποφέρει τα αποτελέσματα που πραγματικά επιθυμεί καθώς επίσης και μία πιο θετική στάση να αντιμετωπίζει τις καθημερινές δυσκολίες. Ξαναβρίσκει την αυτοπεποίθησή του όσο πετυχαίνει μικρούς καθημερινούς στόχους. Η χαρά και η ικανοποίηση γίνονται συνοδοιπόροι που ως φάροι τον κατευθύνουν να ακολουθήσει την αντίστοιχη διαδρομή.

« Μία ζωή γεμάτη λάθη δεν είναι μόνο πιο σεβαστή, αλλά και με περισσότερο νόημα από τη ζωή κάποιου που δεν κάνει τίποτα», είχε πει ο George Bernard Shaw.

Προσθήκη σχολίου

Σιγουρευτείτε πως έχετε εισάγει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες με το σύμβολο (*). Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.