Τάσος Δαφνομήλης

Ονομάζομαι Τάσος Δαφνομήλης και είμαι Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας. Πάντοτε ένοιωθα την ανάγκη να κατανοήσω την ανθρώπινη φύση. Η ίδια η προσωπική μου εμπειρία ως συμβουλευόμενος αποτέλεσε το έναυσμα για την ενασχόληση μου και το όλο και αυξανόμενο ενδιαφέρον μου για τον ανθρώπινο ψυχισμό.

Ακούγοντας τη λέξη εξάρτηση, ο νους τρέχει στην ουσιοεξάρτηση. Aυτή η μηχανική σύνδεση δεν είναι τυχαία. Η ουσιοεξάρτηση είναι η μοναδική εξάρτηση που είναι εμφανής, εννοώντας ότι κραυγάζει από την εξωτερική εμφάνιση του ατόμου. Αυτή η προφανής έκθεση υπογραμμίζει το δώρο και την ευλογία που έχουν αυτά τα άτομα καθώς τους είναι ευκολότερο να μιλήσουν για αυτό που τους συμβαίνει.

Με τη συμπεριφορά τους φέρνουν στην επιφάνεια μη λεκτικά μυνήματα τα οποία αφορούν την οικογένεια και την κοινωνία. Είναι το μέσο για να ακούσει μία οικογένεια τον εαυτό της και σε μεγαλύτερη κλίμακα η κοινωνία τον εαυτό της. Αναλαμβάνουν δίχως να το ξέρουν μία εργολαβία,είναι το σύμπτωμα μίας δυσκολεμένης οικογένειας. Στις μέρες μας η εξάρτηση αποτελεί ένα ταμπού για το λόγο ότι είναι ένα από τα θέματα που δεν είναι αποδεχτό στην κοινωνία, δεν μιλιέται ούτε φαίνεται, είναι κάτι που τρέφεται και διογκώνεται όσο δεν φωτίζεται.

Στην πραγματικότητα η εξάρτηση είναι ένα θέμα που μας αφορά όλους, είναι η αφετηρία των περισσότερων καθημερινών δυσκολιών, που όσο δεν λεκτικοποιούνται, τόσο αυξάνονται. Όσο ένα πρόβλημα δεν αντιμετώπιζεται δεν παύει να παραμένει πρόβλημα. Η διέξοδος είναι να αναγνωριστεί καταρχάς από το ίδιο το άτομο και ύστερα να απευθυνθεί σε κάποιο φορέα ή σύμβουλο ψυχικής υγείας.

Ποια είναι τα συμπτώματα της χρήσης:

  • Απότομη και αδικαιολόγητη αλλαγή της συμπεριφοράς (επιθετικότητα, ευθιξία, ανησυχία, ανορεξία ίσως)
  • Αλλαγή στον βραδυνό ύπνο (κοιμάται αργά, τα βράδυα παραμένει άγρυπνος)
  • Ζητάει επίμονα χαρτζιλίκι και περισσότερο από πριν
  • Τρέξιμο της μύτης, βαριά φωνή, εμμετοί, πονοκεφάλοι
  • Αλλαγή στη στάση του σώματος (το περπάτημα ίσως είναι πιο νωχελικό, να καμπουριάζει)
  • Αλλαγές στις παρέες,επιδιώκει να κλείνεται στον εαυτό του περισσότερο χρόνο
  • Έλλειψη ενδιαφέροντος για τις δραστηριότητες που είχε το προηγούμενο διάστημα
  • Έντονη εναλλαγή στην καθημερινή του διάθεση (χαρά-θλίψη)

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς ενός χρήστη;

  • να απευθυνθούν οι ίδιοι σε ένα φορέα ή σε κάποιον σύμβουλο
  • να σταματήσουν να τον εξυπηρετούν οικονομικά
  • να τον διώξουν από το σπίτι δε βοηθάει,αντιθέτως πολύ πιθανόν να επιδεινωθεί η κατάσταση
  • να ενημερωθούν σχετικά με την ουσία που κάνει χρήση και το βαθμό επικινδυνότητας που κατέχει
  • να του επισημάνουνε ότι γνωρίζουνε ότι κάνει χρήση
  • δε χρειάζεται να ψάχνουνε το χώρο του,δεν ωφελεί ο έλεγχος κάπου
  • όσο γίνεται να παραμείνουν ψύχραιμοι,ο πανικός δε βοηθάει πουθενά

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *