Τάσος Δαφνομήλης

Ονομάζομαι Τάσος Δαφνομήλης και είμαι Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας. Πάντοτε ένοιωθα την ανάγκη να κατανοήσω την ανθρώπινη φύση. Η ίδια η προσωπική μου εμπειρία ως συμβουλευόμενος αποτέλεσε το έναυσμα για την ενασχόληση μου και το όλο και αυξανόμενο ενδιαφέρον μου για τον ανθρώπινο ψυχισμό.

 

Οι  περισσότεροι άνθρωποι για να λύσουν τις διαφορές τους τσακώνονται και συγκρούονται. Η σύγκρουση σε μία σχέση είναι αναμενόμενη, ο χαρακτήρας της όμως διαμορφώνεται και επηρεάζεται από το είδος της σχέσης. Για παράδειγμα άλλο αντίκτυπο και κραδασμό έχει ένας τσακωμός σε μία επαγγελματική σχέση και άλλο σε μία φιλική ή ερωτική. Οι αιτίες που πυροδοτούν μία σύγκρουση είναι πολλές και δεν αξίζει να εστιάσουμε σε αυτές.

Πολλοί άνθρωποι έχουν την τάση να αποφεύγουν την σύγκρουση για διάφορους λόγους, ο κύριος λόγος είναι η επαναβίωση μιας επώδυνης μνήμης. Άλλοι έχουν την τάση να την επιδιώκουν καθώς έχουν την ανάγκη να εκτονώσουν τη συναισθηματική τους διάθεση η οποία τους είναι ανυπόφορη. Κάποιοι άλλοι δεν την αποφεύγουν ούτε την επιδιώκουν απλά συγκρούονται αν χρειαστεί.

Η σύγκρουση ως λέξη συνήθως παραπέμπει σε μία αρνητική συνθήκη. Όπως ανέφερα παραπάνω ο κάθε άνθρωπος επηρεασμένος από τα βιώματά του έχει την τάση να αντιλαμβάνεται και να χρωματίζει την έννοια σύμφωνα με τις δικές του εμπειρίες και στο άκουσμά της επόμενο είναι να αναδύεται και η αντίστοιχη συμπεριφορά ή στάση. Είναι απαραίτητο να διευκρινίσω ότι τέτοιες στάσεις είναι αυτόματες,  εκφράζονται δηλαδή εντελώς μηχανικά.

Η σύγκρουση εκτός από την μία όψη της, την κόντρα, την επιβολή, την εγκατάλειψη, το θυμό, τον πόνο, τη δύναμη, το θράσος, την υποτίμηση, την προσβολή, το φόβο, την ντροπή, που πολύ πιθανόν περιλαμβάνει ένας καυγάς διαθέτει και μία άλλη όψη η οποία είναι γόνιμη για επαναπροσδιορισμό και κάθαρση της σχέσης. Διαβάζοντας την προηγούμενη πρόταση πολύ πιθανόν να  αναρωτηθείτε αν προτείνω τη σύγκρουση ως ένα μέσο για επανασύνδεση. Σε καμία περίπτωση! Αντιθέτως η ανάγκη μου είναι να παρουσιάσω και να εστιάσω στους καρπούς που αποφέρει.

Ένας από τους καρπούς της είναι ότι σε μία θυμική συνθήκη πολλές φορές ειπώνονται αλήθειες και λόγια που σε άλλες συνθήκες σημειώνεται μία δυσκολία να λεκτικοποιηθούν. Πολλές φορές βέβαια τα λόγια είναι επώδυνα και υπάρχει περίπτωση η στάση του συνομιλητή να είναι αποκρουστική, παράλληλα όμως φωτίζουν μία συνθήκη η οποία είναι αυτή που μέχρι τότε δεν έχει μιληθεί. Το θετικό είναι ότι αναδύεται ο συναισθηματικός κόσμος του καθένα και φανερώνεται στον άλλον. Η κατανόηση και η διάθεση για αποδοχή και παραδοχή της συνθήκης είναι η κινητήρια δύναμη για επαναπροσδιορισμό. Ένα άλλο δώρο είναι ότι και οι δύο σιγά – σιγά αρχίζουν να γνωρίζουν τόσο τους εαυτούς τους όσο και τον άλλον. Με το πέρασμα του χρόνου μειώνεται η επιθετικότητα και ο φόβος και αυξάνεται η οικειότητα για ουσιαστική συζήτηση και επαφή. Επίσης αυξάνεται η αυτοπεποίθηση και η αυτοεκτίμηση καθώς μπορούν να επαναπροσδιορίσουν την εικόνα που είχαν σχηματίσει μέχρι τότε για την σύγκρουση. Δεν είναι τυχαίο πάντως που πολλές φορές λυτρώνεται ο άνθρωπος καθώς αντιμετωπίζει αυτό που πραγματικά φοβάται.

Θεωρώ ότι η σύγκρουση σε μία σχέση διαμορφώνει το χαρακτήρα που θα προβάλλουν πάνω της. Μία σχέση καθώς τρίβεται, ή αλλοιώνεται, ή εμπλουτίζεται, ή παραμένει στάσιμη καθώς κυριαρχεί το βόλεμα του συμβιβασμού. Είναι ευλογία και χάρισμα να μπορούμε να ανασύρουμε το θετικό μέσα από το αρνητικό και να  είμαστε ανοιχτοί να δούμε την συνθήκη εφ όλης της ύλης.

Τα δώρα χρειάζεται να τα ανοίξεις για να τα δεις.