Τάσος Δαφνομήλης

Ονομάζομαι Τάσος Δαφνομήλης και είμαι Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας. Πάντοτε ένοιωθα την ανάγκη να κατανοήσω την ανθρώπινη φύση. Η ίδια η προσωπική μου εμπειρία ως συμβουλευόμενος αποτέλεσε το έναυσμα για την ενασχόληση μου και το όλο και αυξανόμενο ενδιαφέρον μου για τον ανθρώπινο ψυχισμό.

 

Πόσες και πόσες φορές δεν έχει βρεθεί ο καθένας από εμάς λίγο ή πολύ σε ένα συμβολικό σταυροδρόμι,έχοντας τον ενδοιασμό που να πάει, τι να αποφασίσει…

« χμμ… να πάω προς τα εκεί ή προς την άλλην…» ή « καλύτερα να το σκεφτώ….»

Σε τέτοιες στιγμές οι σκέψεις τρέχουν και μάλιστα τόσο γρήγορα που πολλές φορές δυσκολευόμαστε να τις αναγνωρίσουμε. Πλημμυρίζουμε άγχος, αμφιβολία, θολούρα καθώς η αναποφασιστηκότητα αρχίζει να εδραιώνεται ως στάση.

Συνήθως παρατηρείται μία τάση να κλεινόμαστε στον εαυτό μας, να συλλογιστούμε και να βάλουμε τις σκέψεις μας σε μία τάξη. Η ενέργεια που καταναλώνεται με τις σκεπτομορφές αυτές είναι αρκετή, τόση που αρκεί να αισθανθούμε μέχρι και κούραση. Η αναποφασιστικότητα εμπεριέχει ένα δισταγμό για πρωτοβουλία, για δράση δηλαδή. Η δράση όπως γνωρίζουμε προυποθέτει επιλογή και ευθύνη η οποία με τη σειρά της καλωσορίζει τη συνέπεια που της αντιστοιχεί.

Πολλοί άνθρωποι είναι μπολιασμένοι με την πυρηνική πεποίθηση ότι δεν είναι ικανοί να αναλάβουν την ευθύνη της ζωής τους και για αυτό μηχανικά, μέσω της αναβλητικότητας διαιωνίζουν έναν φαύλο κύκλο. Μία εύστοχη παρομοίωση του φαύλου κύκλου είναι το χαμστεράκι που τρέχει σε ένα τροχό μέσα στο κλουβί του. Σηματοδοτεί την επανάληψη η οποία με το πέρασμα του χρόνου γίνεται συνήθεια.

Για να μπορέσουμε να ξεπέρασουμε την αναποφασιστικότητα χρειάζεται να εστιάσουμε και να δώσουμε λίγο χώρο στις σκέψεις μας. Να τις αναγνωρίσουμε καταρχάς, να αναλογιστούμε ποιες είναι ωφέλιμες και ποιες όχι, να εστιάσουμε στην αίσθηση ή το συναίσθημα που μας προκαλεί η κάθε σκέψη. Επίσης είναι απαραίτητο να δεχτούμε ότι η περίπτωση να δράσουμε και να αποτύχουμε είναι στο πρόγραμμα… δεν νομίζω ότι υπάρχει άνθρωπος πάνω στον πλανήτη που δεν κάνει λάθη. Εξάλλου το λάθος είναι ευλογία, ειδικά όταν είμαστε σε θέση να το παρατηρήσουμε αντί να ενοχοποιήσουμε τον εαυτό μας. Τα λάθη είναι η πηγή της γνώσης. Αναπόφευκτα τα λάθη οδηγούν στην επιλογή που επιθυμούμε.

« Μία ζωή γεμάτη λάθη δεν είναι μόνο πιο σεβαστή, αλλά και με περισσότερο νόημα από τη ζωή κάποιου που δεν κάνει τίποτα», είχε πει ο George Bernard Shaw.